اجزای سازهای: پهپادهای FPV اغلب از کوادروتور یا دیگر طرحهای چیدمان کارآمد استفاده میکنند. هر روتور توسط یک موتور مستقل هدایت می شود که توسط یک کنترل کننده سرعت الکترونیکی (ESC) برای کنترل پرواز انعطاف پذیر کنترل می شود.
سیستم انتقال: هسته یک پهپاد FPV در سیستم انتقال تصویری آن نهفته است که سیگنال ویدئویی گرفته شده توسط دوربین پهپاد را به صورت بلادرنگ به مرکز کنترل زمینی منتقل میکند. سیستمهای انتقال بیسیم معمولاً از یک باند فرکانسی خاص (مانند 5.8 گیگاهرتز) استفاده میکنند و از فناوری دیجیتال یا آنالوگ برای رمزگذاری، انتقال و رمزگشایی سیگنال استفاده میکنند. از سوی دیگر، پهپادهای فیبر{3}نوری FPV از فیبر نوری به عنوان یک رسانه انتقال استفاده میکنند که پهنای باند فوقالعاده-، مقاومت تداخلی قوی، و تأخیر بسیار کم را ارائه میدهد و امکان انتقال ویدیو با کیفیت بالاتر و پایدارتر را فراهم میکند.
دستگاه نمایشی: خلبانان زمینی از عینکهای FPV یا یک مانیتور برای دریافت و مشاهده{0}جریان ویدیوی زمان واقعی ارسال شده توسط پهپاد استفاده میکنند و اولین تجربه پرواز پرسپکتیو- شخص را ارائه میدهند.
